<

Deze school kan je echt helpen

Desire Leegsma - Leerling klas 4 TL - Kollum

“Mijn keuze voor Zorg & Welzijn heeft te maken met mijn ziekte. Ik heb zenuwdystrofie. De oorzaak van deze ziekte was bij mij een val. Ik ben tijdens een vakantie in Tsjechië van de trap gevallen. Mijn middenvoetsbeentjes waren over elkaar heen gedraaid en mijn enkel was verdraaid, verder was mijn voet erg blauw. Ik moest met een ambulance naar het ziekenhuis en terug in Nederland kwam ik terecht in het UMCG."

"Ik was 13 toen de diagnose werd gesteld, maar het drong niet echt tot me door. Mijn zus is maatschappelijk werkster en ik vertelde haar dat ik een ziekte had, 'iets psychisch', net als haar cliënten. Flauwekul natuurlijk. Bij mij is het heel lichamelijk, ook al kreeg ik tijdens mijn revalidatie in Beetsterzwaag ook psychologische begeleiding. Dat wilde ik eerst niet, maar in de praktijk is het wel handig. Er gebeurt veel met mijn lijf en daardoor ook in mijn hoofd. Ik moest met mijn klachten leren omgaan in het dagelijks leven, en daar heeft mijn psycholoog mij goed bij geholpen."

"Ik ben twee keer voor langere tijd opgenomen voor mijn ziekte. De eerste keer voor drie maanden, omdat ik op dat moment helemaal niet meer kon lopen. Ik heb toen peptherapie gehad, waarbij je ondanks afschuwelijke pijn moet staan en leren lopen. De laatste keer dat ik opgenomen werd, was voor vier maanden. Dit was in de periode dat ik het allemaal niet meer zag zitten. Het lopen ging steeds slechter, ik had meer pijn dan ik normaal had en was daarbij ook nog eens chronisch vermoeid geraakt. Ik wilde die pijn niet meer en wilde mijn voet en onderbeen laten amputeren. Maar de kans op fantoompijn is dan groot. Dus toch maar weer de revalidatie in."

"De gedachten over voor- en nadelen buitelen soms nog wel over elkaar. Ik heb mij ook een tijdje afgevraagd waar de onverklaarbare klachten vandaan kwamen. Ik viel vaak flauw, waarbij ik één keer twee uur buiten westen ben geweest. Hierbij vroeg ik me af of dit met mijn verleden te maken had. Als baby stopten mijn ademhaling en hart nu en dan. Dit heeft overigens niks te maken met zenuwdystrofie en is al een aantal maanden niet meer gebeurd. Twee artsen hebben de afgelopen jaren tegen me gezegd 'Ik denk niet dat jij ooit weer loopt als je zulke gedachten hebt.' Ook de school waarop ik zat was ontmoedigend. Ze zeiden dat ik het niveau niet aankon met die ziekte erbij en beter kon afstromen."

"Maar ik zit nu een jaar op het Lauwers College, zit op hetzelfde niveau en haal hoge cijfers zonder er veel voor te doen. Het leek me drie keer niks, een soort van dorpsschool, maar het is zo’n fijne school. Ik heb een aangepast rooster, een dubbel boekenpakket en ik kreeg heel goede begeleiding tijdens de revalidatieperiode. Deze school kan je echt helpen.”